SPORTEN IS MIJN DING

“De endorfine die vrijkomt tijdens het sporten, maakt me gelukkig en motiveert me iedere dag opnieuw om te sporten” zegt Liduina Verbeek, 28 jaar en winnaar van de 2020 Gold’s Gym Challenge.

Op haar zestiende begon ze al te sporten, shorttrack. Tijdens trainingen brak ze haar enkel en enkele weken later tijdens haar eerste wedstrijd haar rug, omdat ze te snel was gaan trainen.

Na een ziekbed van twee maanden, begon ze weer met trainen en ging al snel weer aan  wedstrijden, waaronder een Nederlandse Kampioenschap, deelnemen.

Toen kwam de ziekte van Pfeiffer om de hoek kijken. Ze werd er twee keer door getroffen en slaagde er toch in om aan een Europees Kampioenschap deel te nemen. Ze eindigde toen op de elfde plaats.

De aanhoudende rugpijn bracht haar bij een osteopaat die haar uiteindelijk van de rugpijn afhielp. Om haar autistische broer beter te begrijpen is Liduina een pedagogische opleiding niveau 4 gaan volgen, maar daar werd ze uiteindelijk niet gelukkig van. Schaatsen brengt dat geluk haar wel.

Vroeger at ze niet, om af te vallen, wat uiteindelijk tot anorexia leidde. Daarna was ze weer veel te zwaar geworden en zag ze in de Challenge een kans om een omslag te maken, door op de juiste manier aan een gezond lichaam te werken, waarin spiermassa op een verantwoorde manier opgebouwd kan worden. Het afvallen was mooi meegenomen, maar niet haar doelstelling.

In haar achterhoofd wilde ze weer terugkomen op haar oude niveau om oud-teamgenote Laura van Ruiven, die nu wereldkampioene is op de 500 meter shorttrack, weer net als vroeger te kunnen verslaan.

Tijdens de Challenge had ze al bijna haar starklasse limiet bereikt, het scheelde nog maar 0.3 seconde.

In de toekomst wil ze werken om de limiet te bereiken, de 500 meter in 48 seconden. Momenteel staat ze op 51.3.

Voor Gold’s Gym een mooie reden om Liduina te blijven volgen in haar streven om de Olympische Spelen te bereiken. Ze hoopt op een logo van Gold’s Gym op haar been!

Share this...
Share on Facebook
Facebook